Po przyjęciu habitu dominikańskiego, Święty Jacek rozpoczął swoją misję kaznodziejską, która stała się celem jego życia. Jego głęboka wiara, niezłomność i oddanie sprawie Bożej przekładały się na niezwykłą skuteczność jego nauczania. Jacek zyskał reputację męża pobożnego i pełnego oddania, a jego kazania przyciągały tłumy wiernych, szukających duchowego przewodnictwa.
W 1217 roku, po powrocie do Polski, Święty Jacek zaczął tworzyć struktury zakonu dominikańskiego na ziemiach polskich. Jego działalność okazała się niezwykle owocna – założył m.in. klasztory w Krakowie, Sandomierzu i Wrocławiu. Przez całe życie, Jacek Odrowąż pozostał wierny swojej misji, kładąc nacisk na głoszenie Ewangelii i pomoc potrzebującym, co w pełni odzwierciedlało ideały zakonu dominikańskiego.
Charakter i osobowość świętego Jacka zasługują na szczególną uwagę. Jego cechy, takie jak niezłomność, oddanie i głęboka pobożność, czynią z niego postać niezwykle inspirującą. Jacek Odrowąż był znany z niezłomnej wiary i determinacji, które wykorzystywał na drodze do spełnienia swojego powołania.
Osobowość świętego Jacka kształtowała się pod wpływem silnych wartości religijnych. Jego pokora, skromność i empatia były widoczne w każdym aspekcie jego życia i działalności. Jego postawa, oparta na głębokim szacunku do innych i nieustającym dążeniu do pomocy potrzebującym, stała się inspiracją dla wielu pokoleń wiernych.
Konto parafialne: 


