• AccountKonto parafialne: 10 1050 1344 1000 0004 0042 7753

  • Koronawirus

    NAJNOWSZE ZARZĄDZENIE METROPOLITY KATOWICKIEGO (Z DNIA 25.03)
    W ZWIĄZKU ZE STANEM EPIDEMII W POLSCE

    ZARZĄDZENIE METROPOLITY KATOWICKIEGO

  • Wielki Post 2020
    Wielki Post 2020

    Metropolita katowicki podjął decyzję o zawieszeniu do odwołania:

    • sakramentu pokuty i pojednania (w tym stały konfesjonał)
    • wszystkich nabożeństw (także Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali)
    • spotkań formacyjnych
    • spotkań grup parafialnych
    • msze święte będą odprawiane BEZ OBECNOŚCI WIERNYCH
  • Msze na żywo
  • Porządek mszy
    Porządek mszy

    DO ODWOŁANIA CELEBROWANIE WSZYSTKICH MSZY ŚWIĘTYCH I  TRIDUUM PASCHALNEGO JEST BEZ OBECNOŚCI WIERNYCH!!!

    Poza celebracjami kościół pozostaje otwarty jako miejsce na indywidualną modlitwę.

    Zapraszamy wszystkich do włączenia się w modlitwę różańcowa o godz. 20.30. Wezwaniem do tej modlitewnej jedności będzie głos dzwonów o godz. 20.15. 

  • Spowiedź
    Spowiedź

    DO ODWOŁANIA POSŁUGA W SAKRAMENCIE POKUTY
    ZOSTAJE ZAWIESZONA!!!

    W sytuacjach wyjątkowych JEDYNIE ci wierni będą mogli skorzystać z sakramentu pokuty, którzy o to osobiście poproszą. Wskazane jest uprzednie, telefoniczne umówienie.

  • Adoracja Najświętszego Sakramentu
    Adoracja Najświętszego Sakramentu

    DO ODWOŁANIA NASTĘPUJE ZMIANA GODZIN WIECZYSTEJ ADORACJI

    Od poniedziałku do piątku:

    od 9:00 do 17:30

     

  • Odwiedziny chorych
    Odwiedziny chorych

    DO ODWOŁANIA POSŁUGA WOBEC OSÓB CHORYCH ZOSTAJE OGRANICZONA DO WIATYKU UDZIELANEGO WIERNYM W WYPADKU BEZPOŚREDNIEGO ZAGROŻENIA ŻYCIA.

  • Biuro parafialne
    Biuro parafialne
    Poniedziałek:  Nieczynne
    Wtorek: 16.00-17.30
    Środa: 8.30-9.00 i 17.00-17.30
    Czwartek: 8.30-9.00 i 17.00-17.30
    Piątek: Nieczynne
    Sobota: Nieczynne

    Furta klasztorna:

    Poniedziałek - Piątek:   8:00-12:00
    Sobota: 8:00-12:00
  • Ochrona danych osobowych w Kościele

    W związku z wejściem w życie 25 maja 2018r. nowych wytycznych dotyczących ochrony danych osobowych (RODO) odnoszących się także do Kościoła Katolickiego zapraszamy do zapoznania się z niektórymi aspektami praktycznymi.

A A A
Przyjąć dziecko

Apostołowie spierali się o to, „kto z nich jest największy”. Niezdrowe ambicje pleniły się w gronie Dwunastu. Nie pomogła bliskość Jezusa ani Jego Matki. Wady można przezwyciężyć wówczas, gdy ich właściciel chce to uczynić. Jezus cierpliwie czekał, upominał, wzywał. Chciał otworzyć im oczy na prawdę o autentycznej wielkości człowieka. Słowa Jego odbijały się jak groch od ściany. Ambicje dochodziły do głosu aż do Wielkiego Piątku. Dopiero przeżycie tajemnicy krzyża, odrzucenie Mistrza, Jego klęska, ostudziły nieco niezdrową rywalizację o pierwsze miejsce w gronie Dwunastu.

Marek notuje piękną scenę. Jezus chcąc ukazać uczniom właściwą drogę do wielkości, „wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami rzekł do nich: Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje...” (Mk 9, 35). Innymi słowy, kto otoczy opieką dziecko, kto potrafi dla niego żyć, jego dobru poświęcić swe siły, czas, pieniądze — ten jest wielki. Zamiast rywalizować między sobą zajmijcie się dzieckiem, przyjmijcie dziecko, otoczcie je miłością. Słowa Jezusa „przyjąć dziecko w imię moje” znaczą „w imię miłości”.

Warto zauważyć, że jest to jedyna scena w Ewangelii mówiąca o tym, że ktoś jest w objęciach Jezusa. Marek wspominając bezimienne dziecko notuje, że Jezus „objął je swymi ramionami”.

Chrześcijanie pierwszych wieków wzięli bardzo na serio wezwanie Chrystusa. Nie tylko przyjmowali z miłością swoje dzieci — wszystkie, jakie się poczęły, ale potrafili stworzyć warunki potrzebne do wychowania dzieci porzuconych przez pogan. Potrafili objąć je swymi ramionami.

Przyjęcie dziecka to autentyczne wyzwolenie z egoizmu. Można to obserwować w rozwoju miłości małżeńskiej, której ciągle zagraża egoizm we dwoje.

Każdy chrześcijanin winien w swoim życiu przyjąć dziecko i objąć je swoimi ramionami jak drogocenny skarb. Do tego Chrystus wzywa każdego ucznia. Winni to uczynić nie tylko małżonkowie, ale i siostra zakonna, samotny człowiek, kapłan. Chrystus objął dziecko miłością zbawczą. Do takiej postawy winien dorastać każdy Jego uczeń. Aby to ułatwić, Jezus utożsamia siebie z dzieckiem: „Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje”.

Dramat odrzuconego dziecka i wyrządzonej mu krzywdy idzie za człowiekiem jak cień przekleństwa. Jakże trudno wówczas przyjąć Chrystusa. Jak trudno o nawrócenie, a tylko ono daje pełną gwarancję pokoju i szczęścia.

Szukamy często powodów nieszczęścia ludzi żyjących na ziemi. Czy nie należałoby wówczas postawić pytania: jaki był ich stosunek do dzieci? Czy każde z tych, jakie Bóg postawił na ich drodze, zostało przyjęte i otoczone miłością? Nie trudno zauważyć, że najszczęśliwszymi ludźmi na ziemi są ci, którzy kochają dzieci. Najprostszą drogą do wyleczenia z egoizmu i wypełnienia serca miłością jest umiłowanie każdego dziecka, poczętego i urodzonego, własnego i cudzego, pięknego i kalekiego. Umieć przyjąć dziecko z miłością to jedno z największych dzieł, jakich może dokonać człowiek, i dlatego ono decyduje o wielkości naszego serca.

Ks. Edward Staniek (http://www.mateusz.pl/czytania/2018/20180923.html#staniek)